Nirvana

Hoofd
Albums/singles
Artikelen
Galerij

Opgegroeid vanuit de punkrock van The Raincoats en Sonic Youth, creëert Nirvana aan het begin van de jaren negentig binnen afzienbare tijd een geluid, dat het decennium zal beheersen. De sombere en agressieve rock, gedragen door het rauwe geluid van Kurt Cobain's stem en de doffe drum van David Grohl breekt in 1991 door aan de hand van het album Nevermind, en misschien nog wel meer door de single 'Smells Like Teen Spirit'. Wereldwijd worden in minder dan vijf jaar meer dan 10 miljoen exemplaren van de langspeler verkocht. Nirvana’s derde album, In Utero, uit 1993 is zo mogelijk nog brutaler en neurotischer. De groep staat met zijn muziek aan de wieg van de Grunge, die in hun Seattle geboren wordt en de vertwijfeling en afkeer van een generatie kanaliseert. Wanneer de beweging in volle ontwikkeling is, komt er een dramatisch einde. Tijdens een Europese toer in maart 1994 komt Cobain met een overdosis in een Romeins ziekenhuis terecht. Op 8 april maakt hij in Seattle een einde aan zijn leven en schaart hij zich zodoende in een 'illuster' rijtje rockers, de legende van Nirvana naar nog grotere hoogte sturend. Ironisch genoeg kondigt Cobain een half jaar eerder tijdens een interview de gebeurtenissen al aan: “Er zal nooit een slecht album van Nirvana uitkomen; Voordat dat gebeurt brengen wij de groep om zeep.” In hetzelfde interview geeft Kurt aan dat hij, net als medebandleden Dave Grohl en Kris Novoselic, zijn buik vol heeft van de geldmachine die Nirvana volgens hem aan het worden is. Kurt wil niet eindigen als volgevreten rocker die rolt in het geld. Toch ontsnapt ook Cobain niet aan de aloude clichés van het gilde: tot in de tenen vol met drugs, smoorverliefd op een even extreme vrouw als hijzelf en naast chronische maagklachten lijdend aan depressies. Kurt heeft zichzelf geen slechtere dienst kunnen bewijzen door aan die lijst een zelfmoord toe te voegen, en zodoende te worden wat hij zelf zo verafschuwde: een ware mythe.