David Bowie

Hoofd
Albums/singles
Artikelen
Galerij

De artistieke ontwikkeling van muzikanten wordt vaak aan banden gelegd onder druk van het publiek. Fans horen nu eenmaal graag muziek die ze al kennen, een stijl waarmee ze bekend zijn. Als één artiest zich niet laten leiden door dit lemma, is het David Bowie, sterker nog: de meeste fans van deze kleurrijke Engelsman waarderen hem juist vanwege zijn drang naar vernieuwing en de eeuwige zoektocht naar grenzen. Het eerste album van de als David Jones geboren artiest -Space Oddity- vertaalt op die wijze in 1969 de gevoelens en emoties van de eerste stappen van de mens op de maan. Toch is het niet alleen het fysieke buitenaardse waarnaar Bowie verwijst, de tekst kan evengoed gezien worden als de belevenissen van een junk. In de jaren zeventig wordt David Bowie één van de belangrijkste vertolkers van de ‘Glam Rock’ waarbij in eerste instantie de muziek naar de achtergrond wordt verdrongen door schmink, biseksualiteit, twijfelachtige kleding en een alter ego als Ziggy Stardust. Na enkele jaren in Berlijn te hebben doorgebracht, waar hij met Brian Eno samenwerkt en de zogenaamde Berlijnse trilogie uitbrengt Low, Heroes en Lodger, is Ziggy ondertussen publiekelijk ‘vermoord’ door hemzelf en komt Bowie als één van de weinige muzikanten ongeschonden uit de punkstroming, getuige ‘Under Pressure’ in samenwerking met Queen en het zeer toegankelijke album Let’s Dance. Daarnaast begint Bowie een succesvolle carrière als filmacteur en theaterartiest (op Broadway). Gedurende een aantal jaren speelt hij in de Tin Machine, waarna hij rond de eeuwwisseling drie opeenvolgende albums uitbrengt (hours, Heathen en Reality) die weer teruggaan in de richting van de singer/songwriter. Als voorlopige conclusie wordt Bowie’s onveranderlijke veranderlijkheid in 2006 bekroond met een Grammy voor zijn hele œuvre en wachten we geduldig op de puzzelstukjes die hij nog voor ons in petto heeft.